مطالعات جديد نشان مي دهند مغز به شبکه‌اي درهم و به هم پيوسته مانند اينترنت شباهت دارد؛ ديدگاهي که کاملا با فرضيه سلسله مراتبي بودن ساختار مغز که در قرن 19 ميلادي ارائه شد متفاوت است

شيوه جديدي که براي رديابي سيگنال‌هاي مغزي بر روي مناطق کوچکي از مغز ارائه شده اتصال نواحي از مغز که با استرس، افسردگي و اشتها در ارتباط هستند را آشکار کرده است.

اين شيوه مي‌تواند به ارائه نقشه‌اي کامل و دقيق از سيستم عصبي مغز منجر شود. محققان دانشگاه کاليفرنياي جنوبي با جداسازي بخشي کوچک از مغز موش در منطقه‌اي از مغز که با خشنودي و رضايت در ارتباط است، ردياب‌هايي را در نقاط ظريفي از بافت مغز تزريق کردند.

اين ردياب‌ها، مولکول‌هايي هستند که با حرکات سيگنال‌ها در سطح مغز درگير نخواهند شد اما با استفاده از يک ميکروسکوپ امکان رديابي و شناسايي آنها وجود خواهد داشت.

نکته جالب و جديد در اين مطالعات استفاده از دو نوع ردياب، يکي براي تعيين مسير سيگنال‌ها و ديگري براي تعيين منشاء آنها است. اين شيوه مي‌تواند چهار سطح از اتصالات عصبي مغز را نمايان کند.

در صورتي که مغز از ساختاري مشابه سلسله مراتب شرکت‌هاي بزرگ برخوردار باشد - مشابه آنچه عصب شناسان از گذشته آن را باور داشتند - نمودار "از سوي " و "به سوي"، خطوط حرکت سيگنال‌ها را به شکل خطوط مستقيمي نشان مي‌دهد که از مناطقي مستقل به يک واحد پردازشگر مرکزي يعني دفتر رييس شرکت، وصل شده‌اند. اما در عوض دانشمندان توانستند با کمک اين شيوه جديد هم‌پوشاني ميان نقاط متفاوت، مناطقي که تاکنون ارتباط ميان آنها شاخته نشده بود را شناسايي کنند.

نتيجه به دست آمده بيشتر به شبکه‌هاي بزرگ و به هم متصلي مانند اينترنت شباهت دارد تا مدل سلسله مراتبي. مناطق مورد مطالعه دانشمندان، مناطقي از شبکه‌هاي متصل به هم را نمايان کرد که با استرس، افسردگي و اشتها در ارتباط بودند.

فرضيه چنين ساختار به هم پيوسته‌اي که براي مدتي مورد بحث و بررسي قرار داشت مي‌تواند به عنوان ابزاري قدرتمند براي بررسي چگونگي پردازش اطلاعات توسط مغز مورد استفاده قرار گيرد.

اين مطالعه تنها گوشه‌اي بسيار کوچک از اتصالات بي‌شمار موجود در مغز کوچک موش را نشان مي‌دهد؛ اما با همپوشاني تدريجي يک منطقه از مغز با منطقه‌اي جديد و فراهم كردن نقشه منطقه جديد مي‌توان به تصوير و الگويي بزرگتر و دقيق‌تر از اتصالات مغزي دست پيدا کرد.
منبع
__________________